و آن هنگام که مارا ، انتظار خواب خفه کرده بود ، آنان که به سرمستی ما خیره بودند ، آرامش را بغل کرده و دور از ذهن های ناآرام ما ، به فکر رویای فردای خویش ، خفته بودند ...

یه همکار داشتم اسمش علی بود. حدود ۶ ماه از من بزرگ تر بود. دستپخت و شیرینی پزیش عالی بود. هردفعه چیز جدیدی درست میکرد میاورد با همکارا دورهم بخوریم. منم هردفعه دسری چیزی آماده میکردم می بردم. نهایت تشکرا از خوراکیا منتهی میشد به من و اون. یا من از اون تشکر میکردم و تعریف یا اون از من. بقیه فقط درحد ...

پیدا کردن ِ رمز ِ این وب ، تو این روزا شاید یه نشونه بود واسم ! نشونه ای که یا هُلت میده و موفقت میکنه یا پرتت میکنه ! درهرحال مثل همیشه آدم ِ قوی موندن ، نترسیدن و جنگیدنم ! خلاصه بعد از ۴ سال و اندی سلام

این روزا همه جا نا آرومه . مثل ِ حال ِ دلامون اکثر مواقع ... ولی مطمئنم از اینم میگذریم . به سلامت و با حال ِ خوش . با رضایت مندی از شرایط . که ما همیشه مردم ِ روزای سخت بودیم . همون مردم مهربون با دلای قد ِ دریا . میگذریم و آخر سر گریه شوق سر میدیم

چه جوانانی! اسماعیل ، میبینی؟  چه جوانانی!بسیاریشان هنوز صورت عشق را بر سینه نفشردهاندو موهای صورت پسرها هنوز درنیامده.و دخترها را میبینی؟چه پاهای لطیفی دارند !جنگ است ، اینجا هم جنگ است اسماعیل !گریه نکن !فریاد نکن !دهنش را ببندید ،قوانین را به هم زده است!

رفیقی که این روزا واسه همدیگه هم دردیم هم درمون ... بلاخره یه جا باید دلی میشکست ... و مثل همیشه اون دل ، دل من بود ... خوب ...xa0 کی میدونه قصه ی ما چجوری به سر رسید ... خدا . قسمت من همیشه تنهایی بوده . شکر ...

اولین کارم بعد از شروعxa0ِ روزهای تنهایی چه بود ؟ . موهایم را تا گردن کوتاه کردم و هندزفری جدیدی با صدای بلندتر برای خودم گرفتمxa0 :) . روزهای سختی پیشxa0ِ روست تحملxa0ِ دلی شکسته ، که نه می بخشد نه فراموش می کند ...

امشب دلم بدجور شکست .. شکست و نتیجش شد اشکای یواشکی تو حموم .. شد بغضایی که به زور قورت میدادم تا مبادا چشمام قرمز بشه و همه حالمو بفهمن .. نزاشتم بفهمن این همه دارم جون میکنم و با چه بچه بازی هایی دارم امتحان میشم .. شدم عاطفه ی ۸ سال ِ پیش .. پنهونی و از دور میرم می بینمش .. چیزی نمیگم به نگاهی بس...

چند شبه نصفه شب میرم یه مسکن میخورم .. تا که اثر کنه یه ساعتی طول میکشه .. بعدش به امید اینکه به زور مسکن خوابم ببره چشمامو می بندم و فقط یجا هستم .. یجای همیشگی .. تا به فکر و ذهن و قلبم برسم وقت نماز شده .. تو تاریکی نمازمو میخونم و یه ساعتی هم سر جانماز میشینم .. روزای صبر و انتظارم دوباره از نو ...

سوزش جای ِ سرُم دستمـو بی حس کرده .. سر دردم اجازه نمیده از جام پاشم و همش یه گوشه افتادم .. دور چشمام قرمز و پف کرده .. روم نمیشه نگا به بقیه کنم .. نگرانیا و غصه ها رو میفهمم و خودم درمونده تر از همه ـم .. بی کَس تر ، تنها تر ، آشفته تر ، خراب تر از همیشه .. چه حال ِ خوشی دارم این روزا .. خدایا ، ...

آوارگی که شاخ و دم نداره . همینکه تو شلوغیxa0ِ شهر ، با خجالت و چشمای اشکی ازت خداحافظی میکنم و تو اون لحظه نمیتونی منو کنار خودت نگه داری یعنی من آواره ترین دختر شهرم ... آواره ترین ، بدبخت ترین ، بیچاره ترین ...

روز و شبم شبیه هیچ چیزی نیست خدایا من از این دریای ِ حکمتت از این نامهربانی ِ روزگارمان خسته ام رنجیده ام دل شکسته ام اینقدر رنج و سختی این امتحان به این بزرگی چندسال صبر خدایا ؛ چقدر ؟؟؟ من بنده ی ِ توام ... صبور نیستم ... زود رنجم ... شکننده ام ... پر از غصه ام ... بی طاقت ِ دیدن ِ غمم ... کی شادی...

قربونت برم خدا ؛ چه صبری داری و شکر که ذره ای از این بزرگی رو بهمون دادی :) ❣ سختمه .. ولی از امروز تک تکxa0ِ روزامو دقیق تر میشمارم میشمارم تا برسم به لبخندام . به وعده ای که خدا داده . به یه زندگیxa0ِ خوب که حقxa0ِ هر آدمیه . الهی وَ رَبّی مَن لی غَیرُک

خدایا شکرت . واسه بودنش .. وقتی هست خوبم . حتی با وجود مشکلاتی که داری کمکمون میکنی حلشون کنیم .. مهربونیت رو شکر ..

همچنان شب های بیقراری و نگرانی رو پشت سر میزارم. این همچنان از اون همچنان های چندساله ست .. امروز از سر درد و مشکلات اعصاب خورد کن کلافه شدم . خواب هم نتونست چاره ی دردام باشه .. خدایا ؛ میشه یه آرامشی ، صبری ، تسکین قلبی چیزی واسم بفرستی؟ می بینی که این روزا چقد بهش احتیاج دارم . نمیخوام همش به هم ...

هنوز اینجا آرام ترین ، خلوت ترین و دوست داشتنی ترین جاییست که چشمانم را می بندم و انگشتانم حرف می زنند ...

میدونی وسط این همه ناراحتیمـ چی باعث میشه لبخند بیاد رو لبامـ ؟؟ اینکه تو هر شرایطی ، چه خوشحال باشمـ چه نباشمـ ، از هر 'آره' یــا 'نه' ، 'هس' یــا 'نیس' ، حتی سکوت یـا پـُرحرفیـم ، همه چی رو متوجه میشی . حتی میدونی دارم اذیت میشمـ ، استرس میکشمـ ، میخندمـ یا به چی فکر میکنمـ . همین کمکمـ میکنه سرپا...

دسمـ به شدت آسیب دیده . مـُچم به حدی درد میکنه نمیتونمـ بزارمـ زمین . تو دانشگاه هم آرنج ِ همون دستمـ خورد به صندلی و دردش چندین برابر شد .. اون سردرد کذایی هنوز خوب نشده که دنبالش اینا همـ اومده .. خداروشکر چندروزی از رفتن به دانشگاه معافمـ . کار زیاد دارمـ تو خونه اما حوصله ای واسه انجامشون نــه ....

شنبه ای که شنبه نبود و تا ساعت ۱۰ خواب بودمـ ! قرار خرید اون پیتزا خوشمزه ها همـ واسمـ گرفته شد ! البته دونفـری

♡ ضعیف شدمـ . تا عکسشو می بینمـ زود بغض میکنمـ :( . ♡ از این جمعه های ِ لعنتی ِ تنهایی .. . ♡ دل ـتنگـــم مثل ِ همیشه ..